No, no me voy a cortar las venas. Ni de coña. Pero sí os digo que a veces se me pasa por la cabeza colgarme de un bonsai o cortarme las venas con un cuchillo sin afilar.
Seguro que en mayor o menor medida os ha pasado algo parecido. Por ejemplo, cuando os dicen "ya te llamaremos" (con o sin tuteo) o cuando lleváis 20 CVs entregados en empresas para puestos que se ajustan a vuestro perfil pero no contestan. Suele pasar y todas las personas que buscamos trabajo lo sabemos, a veces apetece desaparecer para olvidar los problemas de turno. Otras veces nos da más por querer romper cosas... No lo hagáis. Yo nunca lo hice, pero sé de quién sí, y no funciona; como mucho podéis acabar con yeso en la mano por romper los tendones contra un cristal, o con el dedo gordo del pie negro cual carbón.
¿Cómo se combate la frustración que produce el no encontrar trabajo? Ni idea. trucos hay mil, eso seguro. Es más, seguro que desde el "cuenta hasta (poned aquí la unidad seguida de tantos ceros como veáis necesarios)" en adelante, habrá tantas recetas como personas que leen este blog.
Vale, he dicho que no conozco el remedio para combatir la "megafrustración", sí. Pero es que yo no dejo que llegue ese punto.
Primero de todo: ¿Os habéis leído al menos este post? Es un buen comienzo.
Segundo: ¿Cuántas empresas visitáis cada día? ¿A cuántos anuncios de los que encontrais en la red respondéis vía email? ¿A cuántas ofertas del periódico llamáis? Pensadlo. Si son más de 10 de cada, una de dos: o tenéis cuatro títulos y siete habilidades laborales con experiencia demostrable, o estáis haciendo algo mal.
Creo que por muy bien que busquemos y por muchas alertas de trabajo que nos lleguen vía email, es imposible que 30 de ellas se ajusten a nuestro perfil cada día.
Si creéis que cuantas más ofertas respondáis os va a abrir más caminos, ya os digo yo que no. Eso sí, os va a abrir una puerta seguro: La de la desesperación.
Otro punto: Perderemos tiempo y esfuerzo si no preparamos las entrevistas. Una entrevista es una presentación que debería llevarnos a conseguir el puesto ofertado. Si hemos conseguido llegar a la entrevista, hay que tratar de tener todas las variables controlables bajo control (valga la redundancia).
Por ejemplo: Si el puesto es para un/a educador/a social (mi título universitario dice que yo soy eso), yo llegaré a la entrevista sabiendo en que rama trabaja esa empresa. La educación social abarca muchas áreas. Como mi experiencia se centra principalmente en:
a) Orientación laboral/tiempo libre y ocio,
b) Personas con conductas adictivas
c) Gestión del voluntariado
imaginaré que no me van a llamar para trabajar con adolescentes, personas con discapacidad o niñ*s, por ejemplo. PERO es posible que me llamen para un programa de orientación laboral en un centro de acogida para chicos y chicas de entre 15 y 18 años, por ejemplo, en el que quieren que los/as chavales/as cuando salgan de allí tengan una idea clara de cómo buscar trabajo, qué trabajo se ajusta mejor a su perfil, cómo está el mercado laboral, etc., o puede ser que quieran que programe actividades de ocio para mayores de 65 años, por eso es importantísimo que mire: A qué población se dirige el trabajo de esa empresa; cuántos programas está llevando a cabo y cuáles son los próximos programas que quieren implementar; qué puestos de trabajo quieren cubrir (o crear, a veces eres la primera persona en un programa o proyecto nuevo).
Espero que hayáis entendido lo que pretendo decir con este ejemplo. JAMÁS voy a una empresa sin saber qué esperan de mí. Aunque también llevo una lista (mentalmente, no voy con la chuleta en la mano) de qué puedo ofrecer a esa empresa para que mejore la calidad del servicio que dan. Eso me da juego para "venderme", les da a entender que tengo iniciativa y puede abrir nuevos campos de trabajo que aún no habían valorado pero que son interesantes. Además de que ven que he hecho los deberes y conozco la empresa, que es mucho más importante.
Y por último: Quizás esto tendría que haberlo puesto en el punto uno, pero lo pongo ahora, así os dejo pensando en ello, que es algo muy importante: Hay qeu conocerse bien a uno/a mismo/a para "vender" mejor nuestros servicios, nuestra imagen y nuestro trabajo.
Haced una lista: ¿Cómo sois? ¿Qué puntos fuertes tenéis? ¿Qué deberíais mejorar? (importante este punto, para cuando nos pregunten algún defecto podamos decir dos o tres, pero explicando cómo vamos o estamos mejorándolo. Que vean que somos conscientes de nuestros fallos, pero que somos capaces de evolucionar). ¿Y bien? ¿Cuáles son vuestras fortalezas y debilidades? Venga, ¡¡haced una matriz DAFO!!!!!!
Un pouco de orientación laboral salpicado de momentos de reflexión de temas que non teñen que ver, pero que me preocupan. Saúde e sorte!!
Showing posts with label acción. Show all posts
Showing posts with label acción. Show all posts
Thursday, January 29, 2015
Sunday, January 25, 2015
Google AdSense: Discriminación descarada
Boa noite, amigos e amigas!!!
Este artigo vai ser "multilingua" porque acabo de recibir hai unhas horas un correo de Google dicíndome que non podo poñer publi no blog porque a meirande parte do que escribo está nunha lingua que non ten dereito a poñer anuncios, disque. o gracioso do tema é que pedín os anuncios en español, pero supoño que mirarían que hai moita cousa en galego por aquí.
As they can't see that I write in the language I need depending on the moment, I'm writing this in every language I speak. Why am I doing this? Because I'm not only surprised, but angry. Very very angry. If they screw me off, I replay doing this, and I'll try to do my best. So, I'm complaining using some different languages to make you see that using one or another one is not the most important or relevant for understand what I want to say. The most important thing is what I¡m saying, because you have translators to read this in the language you can read, don't you?. Sorry if you don't understand any word (we all know how the translators work, hehe).
Prima di tutto, dire che sono molto delusa con Google per non lavorare con l'idioma del mio paese. Con il mio idioma posso parlare con milioni di persone in Africa, America, Europa... Anche in Asia ci sono almeno due città che parlano il portuguese, che é nato del galiziano. Possiamo scrivere differente, ma sono molto simili.
Segundo, decir que aunque el gallego es la lengua de la que nació el portugués, es hermana del español, del catalán, del francés, italiano, rumano... Hija del latín, con lo que en mayor o menor medida, cualquier hablante de una lengua romance podría, con mayor o menor esfuerzo, ser capaz de comprender lo que escribo, especialmente la gente del estado español, que es de donde proceden la mayoría de mis lectores/as.
Es ist schweriger, Deutsch zu verstehen, aber ich kann auch auf Deutsch zu schreiben, und, wie gesagt, es gibt viele Übersetzer, wenn ihr was ich schreibe verstehen wollt.
Però Google diu que jo no puc tenir publicitat perquè escric en gallec. En canvi, si escrivís en català, sí podria. si escrivís en espanyol, també. En gallec, no. Quina cosa és la que tenim els gallecs y les gallegues, per no poder tenir publicitat el els nostres blogs? L'organització "Galicia bilingüe" i el president de la Xunta poden estar contents. El gallec és un idioma "de segona".
E acho que não há interesse no governo por mudar esta situação. Estamos desabrigados/as. A nossa língua não tem o respeito que merece.
Por iso escribo en diferentes linguas, a ver se así comprenden que máis cá forma, o que importa é o fondo, e para que o que quero dicir sexa ben comprendido, o lóxico é que me deixen expresarme na lingua na que máis cómoda me atopo, pero se quero poñer publicidade, resulta que teño que escribir na lingua do imperio?? Pero que carallo é esta merda e por que non oíra falar antes deste problema?? É que ninguén antes tivo que decidir entre poñer publicidade ou escribir na súa lingua nai???
#FuckingShit
Este artigo vai ser "multilingua" porque acabo de recibir hai unhas horas un correo de Google dicíndome que non podo poñer publi no blog porque a meirande parte do que escribo está nunha lingua que non ten dereito a poñer anuncios, disque. o gracioso do tema é que pedín os anuncios en español, pero supoño que mirarían que hai moita cousa en galego por aquí.
As they can't see that I write in the language I need depending on the moment, I'm writing this in every language I speak. Why am I doing this? Because I'm not only surprised, but angry. Very very angry. If they screw me off, I replay doing this, and I'll try to do my best. So, I'm complaining using some different languages to make you see that using one or another one is not the most important or relevant for understand what I want to say. The most important thing is what I¡m saying, because you have translators to read this in the language you can read, don't you?. Sorry if you don't understand any word (we all know how the translators work, hehe).
Prima di tutto, dire che sono molto delusa con Google per non lavorare con l'idioma del mio paese. Con il mio idioma posso parlare con milioni di persone in Africa, America, Europa... Anche in Asia ci sono almeno due città che parlano il portuguese, che é nato del galiziano. Possiamo scrivere differente, ma sono molto simili.
Segundo, decir que aunque el gallego es la lengua de la que nació el portugués, es hermana del español, del catalán, del francés, italiano, rumano... Hija del latín, con lo que en mayor o menor medida, cualquier hablante de una lengua romance podría, con mayor o menor esfuerzo, ser capaz de comprender lo que escribo, especialmente la gente del estado español, que es de donde proceden la mayoría de mis lectores/as.
Es ist schweriger, Deutsch zu verstehen, aber ich kann auch auf Deutsch zu schreiben, und, wie gesagt, es gibt viele Übersetzer, wenn ihr was ich schreibe verstehen wollt.
Però Google diu que jo no puc tenir publicitat perquè escric en gallec. En canvi, si escrivís en català, sí podria. si escrivís en espanyol, també. En gallec, no. Quina cosa és la que tenim els gallecs y les gallegues, per no poder tenir publicitat el els nostres blogs? L'organització "Galicia bilingüe" i el president de la Xunta poden estar contents. El gallec és un idioma "de segona".
E acho que não há interesse no governo por mudar esta situação. Estamos desabrigados/as. A nossa língua não tem o respeito que merece.
Por iso escribo en diferentes linguas, a ver se así comprenden que máis cá forma, o que importa é o fondo, e para que o que quero dicir sexa ben comprendido, o lóxico é que me deixen expresarme na lingua na que máis cómoda me atopo, pero se quero poñer publicidade, resulta que teño que escribir na lingua do imperio?? Pero que carallo é esta merda e por que non oíra falar antes deste problema?? É que ninguén antes tivo que decidir entre poñer publicidade ou escribir na súa lingua nai???
#FuckingShit
Subscribe to:
Posts (Atom)
